Τρίτη 12 Δεκέμβριου 2017

Eρέτρια

 

Destination Eretria

Έντυπο Ερέτριας

 Ερέτρια Νέα Ψαρά 

Ο πολυχώρος Παπασωτηρίου διοργάνωσε μια εξαιρετικού ενδιαφέροντος εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου “Ερέτρια-Νέα Ψαρά” .

Το βιβλίο γράφτηκε με την αιγίδα της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ερέτρια, η οποία για πάνω απο πενήντα χρόνια συνεισφέρει σημαντικά στον πολιτισμό της Ερέτριας.

Στην εκδήλωση παρόντες ήταν και πάρα πολλά επίσημα πρόσωπα, όπως ο υπουργός τεχνολογίας και πολιτισμού της Ελβετίας, ο Δήμαρχος κος Βελέντζας , η πρώην Δήμαρχος κα Αλημπατέ και εκπρόσωπος της εφορείας αρχαιοτήτων  Χαλκίδας.

 ΕΡΕΤΡΙΑ  «Ματιές σε μια αρχαία πόλη»

Πρόκειται για τον κατάλογο της περιοδικής έκθεσης με τίτλο «Ερέτρια, ματιές σε μια αρχαία πόλη», που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο από τις 27 Απριλίου έως τις 24 Αυγούστου 2010. Για τη διοργάνωση της έκθεσης αυτής συνεργάστηκαν αρμονικά και εποικοδομητικά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα και η ΙΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αρχαιολογικά ευρήματα κάθε είδους, 437 τον αριθμό, συνέθεσαν την εικόνα της σημαντικής αυτής πόλης της Εύβοιας και αφηγήθηκαν την ιστορία της από τους προϊστορικούς χρόνους ως και το τέλος της αρχαιότητας και τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους.

 

Ερέτρια και Αμάρυνθος

 

 Παναθηναϊκοί αμφορείς από την Ερέτρια

 

The Cambridge Ancient History

Overview

Euboea, 700–500 B.C.

If the end of the Lelantine War (CAH III.1, 760–3) shed the light of peace on a troubled Euboea, it brought none of any kind to its history. We are left with a Chalcis still stubbornly unyielding of any archaeological truth, an abandoned Lefkandi, a prospering New Eretria and the other cities, so far as we know, much as they were before. But none of them, not even Eretria, figures more than occasionally and usually accidentally in anything that can be called the mainstream of Greek history, nor can much be said of their domestic affairs.

The aristocracies under which the war had been fought, and won or lost, were not unaffected by the challenges that faced aristocracies elsewhere and before 600 a tyrant, Tynnondas (an interestingly Boeotian name) imposed himself on the ‘Euboeans’ (Plut. Sol. 14) and others, Antileon and Phoxus, on Chalcis (Arist. Pol. 1304a, 1316a), but Tynnondas is remembered only for his name, Antileon and Phoxus for their departures not their presence (one was succeeded by an oligarchy, the other by a democracy). But what Aristotle, our source for both, meant by ‘oligarchy’ or ‘democracy’ is unclear. The only firm fact is that when the Athenians won a famous victory over the Chalcidians about 506 and, in effect, took over Chalcis, they settled 4,000 of their citizens on the lands of the Hippobotae, the ‘Horse-breeders’, a name that has a sufficiently traditional aristocratic flavour to suggest that whatever tyrannies, oligarchies or democracies had gone before did little to shake Chalcidians from their inherited ways (Hdt. V. 74–7).

ERETRIA XX

 

 

Print Friendly, PDF & Email